Neden kendi tavsiyelerimi dinlemediğimi bilmiyorum. Parçalı şekilde yaklaşık olarak 8 saat harcadığım, 3 defa baştan yazdığım proxy de keep-alive desteğini sağlamaya çalışırken bağlantı açıkldıktan sonra ikinci isteği browser yerine ulaştığım serverdan beklediğimi farkettim! İnanılmaz derecede komik.

8 saatten sonra vazgeçmiştim (bkz:vazgeçmeyi bilmek), İki gün sonra (dün gece) kodu baştan sona incelerken bu şekilde bir hıyarlık yüzünden 8 saat kaybettiğimi anlayınca, dumur oldum. Dumur oldum ama sinirlenmek ve gıcık olmanın yanında çokta mutlu oldum tabii ki. Özetle Parayı kaptırdık ama kitabı kurtardık.

Aslında yeni programcılık mottolarımdan biri "Relax!" ve "Never debug standing up!" ama belli ki daha özümseyememişim. Bu arada bu tip bir kaç motive edici ve hatırlatıcı kritik öğeyi tutan bir wallpaper' ım var (Her ne kadar kendimi amerikan filmlerindeki, düzenli - sorunlu tiplere benzetmeme neden olsa da), onu da bir ara paylaşayım, belki başka programcıların da hoşuna gider.